యేది యేది కుదురేది యేది యెదలో పాట సాహిత్యం

యేది యేది కుదురేది యేది యెదలో
యేది యేది అదుపేది యేది మదిలో
లోతుల్లో జరిగేది మాటల్లో అనలేక 
పెదవే పేరై నీదై ఉంటే

యేది యేది కుదురేది యేది యెదలో ఓఓఓ
యేది యేది అదుపేది యేది మదిలో ఓఓఓ ఓఓఓ

నే ఓడే ఆట నీ వాటం అంటా
ఎంతో ఇష్టంగా
నే పాడే పాట నీ పేరేనంటా
చాలా కాలంగా
నాకంటూ ఉందా ఓ ఆశా
నీ ఆశే నాకూ శ్వాస
ఊహా ఊసూ నీతో నేనుంటే శా
నీ అందం ముందుంటే ఆనందం రమ్మంటే
కలలే కళ్ళై చూస్తూ ఉంటే

యేది యేది కుదురేది యేది యెదలో ఓఓ
యేది యేది అదుపేది యేది మదిలో ఓఓ

నా కాలం నీదే, నువ్వై గడిపేసెయ్ ఎన్నాళ్ళవుతున్నా
ఓహో నీ పాఠం నేనే, నన్నే చదివేసెయ్ అర్ధం కాకుండా 
నాలోకం నిండా నీ నవ్వే, నాలోనూ నిండా నువ్వే
తీరం దారీ దూరం నువ్వయ్యావే
నా మొత్తం నీదయితే, నువ్వంతా నేనయితే
మనలో, నువ్వు-నేను ఉంటే

యేది యేది కుదురేది యేది యెదలో
యేది యేది అదుపేది యేది మదిలో
లోతుల్లో జరిగేది మాటల్లో కనలేక 
పెదవే పేరై నీదై ఉంటే

యేది యేది కుదురేది యేది యెదలో
యేది యేది అదుపేది యేది మదిలో

మధుసూదన మధుసూదన హర మామక దురితం

శరణం భవ కరుణాం మయి
కురుదీనదయాళో
కరుణారస వరుణాలయ
కరిరాజ కృపాళో

అధునాఖలు విధినా మయి
సుధియాసుర భరితం
మధుసూదన మధుసూదన హర
మామక దురితం

వరనూపుర ధరసుందర  కరశోభితవలయా
సురభూసుర భయవారక
ధరణీధర  కృపయా
త్వరయా హర భయమీశ్వర
సురవర్య మదీయం
మధుసూదన మధుసూదన
హర మామక దురితం

ఘృణిమండల మణికుండల
ఫణిమండల  శయన
అణిమాది సుగుణ భూషణ
మణిమంటప సదన
వినతాసుత ఘనవాహన
మునిమానసభవనా
మధుసూదన మధుసూదన
హర మామక దురితం

అరిభీకర  హలిసోదర
పరిపూర్ణ సుఖాబ్దే
నరకాంతక నరపాలక
పరిపాలిత జలధే
హరిసేవక శివ నారా
యణ తీర్థ పరాత్మన్

మధుసూదన మధుసూదన
హర మామక దురితం

మకరచెఱలో  చిక్కుకుని విలవిలలాడుతున్న కరిరాజుని కాపాడిన ఓ అత్యంత దయామయుడవయిన దేవదేవా, కరుణామయా, నాపై నీ కరుణను కురిపించు.
మధు అను రాక్షసుడిని మర్దించిన ఓ దేవా, ఇవాళ నా పాపాలన్నీ మన్నించి హరించివేయి.
కాళ్ళకు మనోహరమయిన గజ్జెలు కట్టి చేతులకు అందమయిన కంకణాలు కట్టుకుని , సమస్త దేవత్లూ మరియు ఋషిజనాల కష్టాలు తీర్చు స్వామీ, మధు అను రాక్షసుడిని మర్దించిన ఓ దేవా, ఇవాళ నా పాపాలన్నీ మన్నించి హరించివేయి.
మణులు ఖచితమయిన చెవిపోగులు ధరించి, ఫణి రాజు పై శయనించిన ఓ స్వామీ , నీవు సమస్త సుగుణాలూ కల వాడవు, ఆ గరుత్మంతుడ్ని వాహనం గా చేసుకుని ఉన్నవాడవు. మధు అను రాక్షసుడిని మర్దించిన ఓ దేవా, ఇవాళ నా పాపాలన్నీ మన్నించి హరించివేయి.
నీ శత్రువులకు నీవు అరివీర భయంకరుడవు, సుఖ సంతోషాల సముద్రం నీవు, నరకుడిని సంహరించి, అందరినీ కాపాడావు, నారాయణ తీర్థుల సేవలు గొన్న దేవా, మధు అను రాక్షసుడిని మర్దించిన ఓ దేవా, ఇవాళ నా పాపాలన్నీ మన్నించి హరించివేయి.

తాగుడు నిర్ణయాలు

ప్రస్తుతం మనం మన సంస్కృతినిప్రజాభిప్రాయం ద్వారా కాకుండా, కేవలం కొన్ని వ్యాపారపరమయిన సంస్థలకణుగుణంగా తయారు చేసుకుంటున్నాము. ఒకప్పుడు పొగతాగకపోతే వాడు మగాడే కాదు. ఈనాడలా లేదు. నేడు తాగకపోతే మగాడు కాదు అన్నట్టుగా సమాజం తయారయింది. మీరు జీవితంలో విజయాన్ని సాధించినవారయితే తప్పనిసరిగా తాగాలి. ఈ విధంగా మనం మన నాశనానికి దారితీసే సంస్కృతిని అలవరుచుకుంతున్నాం. ఇది పూర్తిగా వ్యాపార సంస్థల ద్వారా పోషించబడుతున్న సంస్కృతి. ఇది ఏ హద్దు వరకూ వెళ్ళిందంటే, వ్యాపార సంస్థలు మనుషుల చేత మన్ను తినిపించాలన్నా, వ్యాపార ప్రకటనల ద్వారా ఏ సినిమా నటుడితోనో మన్ను తినిపించి మనచేత కూడా మన్ను తినిపించగలరు; వారీ విషయంలో మంచీచెడు పట్టించుకోరు.
తాగడం తాగకపోవడం అనేది పూర్తిగా ఒక మనిషి ఇష్టాయిష్టాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. చావుబతుకుల మధ్య తేడా ఒకటే, చావులో మీరు చేతనులై ఉండరు, బతుకులో మీరు చేతనమయి ఉండొచ్చు. నిద్రలో మీరు అచేతనులు; నీరసావస్థలో చేతనులుగా ఉండే శక్తి ఉండొచ్చు. బతుకనేది మీరు చేతన ఇంకా మెలకువలో ఉంటేనే సాధ్యం. తాగుడు మత్తునిస్తుంది, అది మిమ్మల్ని చేతనావస్థ నుండి దూరంగా లాక్కుపోతుంది. మీరు మనశ్శాంతికై ఏ ప్రయత్నమూ చేయకుండా అనిర్మలమయిన మనస్సుతో ఉండటం వలన సాయంత్రమో, ఆఫీసు పార్టీలోనో తాగే మందు పెద్ద మనశ్శాంతిని ప్రసాదించే మార్గంలా అనిపిస్తుంది.
మనస్సు ఒత్తిడిలో ఉన్నా, ఉగ్రముగా ఉన్నా, పొందనిదాని కోసం పరితపిస్తున్నా, తాగుడులోని మత్తు పెద్ద ఉపశమనంలా కనిపిస్తుంది. ఇదే విషయాన్ని మనం మన శరీరానికి తెలిపితే, అదే బతుకు నుండి దూరంగా చేసేవన్నీ ఉపశమనానికి మార్గాలని గుర్తిస్తుంది. ఇక అక్కడితో మృత్యువాతపడటం చాలా సులభం.
--సద్గురు జగ్గీ వాసుదేవ్ 

కలత నిదర - నండూరి సుబ్బారావు గారి కవిత

ఈ రేయి నన్నొల్ల నేరవా రాజా!
యెన్నెలల సొగసంత యేటిపాలేనటర?

ఆ కాశ మేమూలొ
అణగి పోయిన రేయి
యేటి శెందురుడల్లె
సాటు సూపుల కులికి ॥ఈ రేయి॥
ఆకాశ మావొరస
అడిలి పోయిన రేయి
మాట లెరుగని పాప
యేటి గిలగిల సూపి ॥ఈ రేయి॥
ఆకాశ మోతీరు
ఆవు లించిన రేయి
మిసమిసలతో యేటి
పసలతో నను సుట్టి ॥ఈ రేయి॥
యెలుతు రంతా మేసి
యేరు నెమరేసింది ---
కలవరపు నాబతుకు
కలతనిద రయ్యింది ॥ఈ రేయి॥
ఒక్క_ తెను నాకేల
ఓపజాలని సుకము?
యీరేయినన్నొల్లనేరవారాజా!
--నండూరి సుబ్బారావు


ఈ పద్ధతిని ఏమంటారు?

వేఁగి క్షేత్రము - విశ్వనాథ సత్యనారాయణ గారి కవిత

ఏ రాజు పంచెనో యిచట శౌర్యపు పాయసమ్ములు నాగులచవితినాళ్ళ
ఏ యెఱ్ఱసంజలో నెలమి పల్లవరాజరమణులు కాళ్ళఁబారాణులిడిరొ,
చిత్రరధస్వామి శ్రీరథోత్సవములోఁ దెలుగు పిల్లలు కత్తి త్రిప్పిరెపుడొ,
ఏ రెండు జాముల యినునివేడిమి వచ్చి కలసి పోయెనొత్రిలింగ ప్రభువుల,
నాజగచ్ఛ్రేయసంబులై యలరుతొంటి
వేంగిరాజుల పాద పవిత్రచిహ్న
గర్భిత మ్మైనయీ భూమిఖండమందు
నశ్రువులు జార్త్రు జీవచ్ఛవాంధ్రజనులు.
ఇట వేఁగీశుల పాదచిహ్నములు లెవే! లేవుపో! భావనా
స్ఫుట మూర్తిత్వమునైనఁ బొందవు నెదో పూర్వాహ్ణదుష్కాలపుం
ఘటికల్ గర్భమునం దిముడ్చుకొనియెం గాబోలు నీపల్లెచో
టట లోకాద్భుతదివ్యదర్శనమటే యాభోగ మేలాటిదో.
నీయతుల ప్రభావ మహనీయత వేఁగిపురాధిరాజమా!
ఆయతధర్మమూర్తులు మహాత్ములు వారలు బ్రహ్మకోశగో
పాయిత లాంధ్రపల్లవనృపాలురహుంకృతి వ్యాఘ్రగర్జగా
నై యరిలోకభీకర మహాద్భుత శౌర్యరసాకృతిం జనెన్.
ఈ నాపదార్పితక్షోణి నేరాజు ధర్మాసనంబుండి స్మృత్యర్థం పొందెనొ
ఈనాదృగావృతంబైన భూములలోన నేశౌర్యధనులు శిక్షింపఁబడిరొ
ఈ నాశరీరమం దివతళించిన గాలి యెంత పౌరాతన్య మేచుకొనెనొ
ఈ నాతనూపూర్ణ మైన యాకాశమ్ము నే క్రతుధ్వనులు శబ్దించినదియొ
అస్మదజ్ఞాతపూర్వదివ్యత్వ మొప్పు
నీవునీతావనీఖండ మిచట నిలచి
యస్వతంత్ర దొరలు నాయాంధ్రశక్తి
నన్నుఁగంపింపఁ జేయుచున్నది భృశమ్ము.
వేఁగి రాజ్యపు పల్లెవీధుల చెడుగుళ్ళ రిపులఁ గవ్వించు నేరువులు తెలిసి
ఎగురుగోడీబిళ్ళసొగసులో రిపుశిరస్సుల బంతులాడు శిక్షలకు డాసి
చెఱ్ఱాడి యుప్పుతెచ్చిననాడె శాత్రవ వ్యూహముల్ పగిలించు నొఱపుగఱచి,
కోతికొమ్మచ్చిలో కోటగోడల కెగఁబ్రాకి లంఘించు చంక్రమణ మెఱిఁగి
తెనుఁగులంతప్డెయవి నేర్చుకొనియు యుందు
రెన్నగాఁ దెల్గుతల్లులు మున్ను శౌర్య
రస మొడిచి యుగ్గుఁ బాలతో రంగరించి
బొడ్డుకోయని కూనకే పోయుదు రట.
శిలవోలెన్ కదలంగ లేక హృదయస్నిగ్ధార్ద్రసద్భావనా
ఖిల చైతన్యుడనై పురావిదిత వేంగీపూజ్య సామ్రాజ్యగా
ధల యోజించుచు నాంధ్రపల్లవనరేంద్ర శ్రీయశస్త్సంభమున్
బలె నిల్చుంటిన యీ పవిత్ర ధరణీ భాగంబునం దీగతిన్-
ఏ దివ్యపూరుషు లీశాద్వలాంకూరశేఖరమ్ముల లిఖించిరొ! యివెల్ల
ఈ వాయువీచిలో నేయప్సరస్సమాజము నింపిరో గీతిసముదయంబు
ఏ దివ్యశిల్పు లీరోదసీకుహరాన వ్రాసిరో దివ్యశిల్పమ్ము లిన్ని
ఈ పధాంతరమునం దేవురాణమునీంద్రసంతతులో ప్రశంసలు పొనర్త్రు
ఎటఁ గనినఁ బూర్వపల్లవ నృపచరితలె
వ్రాయఁ బడి పాడఁబడి గీయఁబడి యువిన్య
సింపఁబడి శ్రోత్ర పేయమై చెన్నుదాల్చె
నీయతీంద్రియశక్తి నాకెట్టు లబ్బె!
ఈ పొలా లెంతచేవెక్కించుకొన్నవో. గుండె వ్రయ్య సముద్రగుప్తు డడలె
ఈ నేల పావిత్ర్యమెంత కుంభించెనో చిత్రరధ స్వామి సేవలుకొనె
ఇట పల్లవులరాచయెలనాగ లేవ్రతమ్ములు చేసిరో లచ్చి నిలుకడ వడె
ఈ కాశ్యపీఖండ మేశరజ్యోత్స్నలో పిలకించెనో కీర్తి తెలుపులూరె
ఇట నెచట త్రవ్వినను బంగరేనట యది
యెంతశ్రీయొ! యదెంత రాజ్యేందిరయొ ప
దానతనఖాగ్రపాతనిర్యన్నిధాన
మైన యీచోటనుపభోగ్య మయ్యె నేడు.
ఈ పొదలం జరించుచు నహీనమహామహిమానుభావమౌ
నేపురవీధులందొ చరియించుచు నంటి నటంచుఁ భారతం
త్ర్యాపతితుండ నయ్యును పురా మహదాంధ్రమునన్ స్వతంత్రుడౌ
నేపురుషుందనో మనుచు నీ భ్రమ సత్యముగాఁ దలంచుదున్
ఏ పల్లవనృపాలు డెత్తినబావుటా చాళుక్యనృపులరాజ్యంబునందు
ఏ దేశికవిత పాలించినకవిరాజు నన్నయ్య వ్యాకరణంబునందు
ఏయులిఁజెక్కునేర్పులు మహాశిల్పి గోదావరీనదీఘోషయందు
ఏతొంటి తెలుగుల యెక్కువాచారమ్ము బలవ న్నృపుల ప్రాభవమ్మునందు
సమసిపోయెనో -- యున్మత్తసామజంబు
కొలను జొరబడి తమ్మితూడులను పెరికి
వైచెటె యెఱుంగుగాని తత్పద్మగర్భ
కేసరవిమిశ్రమధురసాగ్రియత గలదె?
ఇమ్ముగఁగాకుళమ్ము మొదలీవరకుం గల యాంధ్రపూర్వరా
జ్యమ్ముల పేరు చెప్పిన హృదంతరమేలో చలించి పోవు నా
ర్ద్ర మ్మగు చిత్తవృత్తులఁ బురాభవనిర్ణయమేని నెన్నిజ
న్మములుగాగ నీతనువున్ బ్రవహించునొ యాంధ్రరక్తముల్.
ఇది వినిపింతు నదు మది నెంచెద మిత్రులకున్ గళన్ధగా
ద్గదికము లోచనాంతబహుధాస్రుతభాష్పనదమ్ము స్పందనా
స్పదహృదయమ్ము నాపనికిఁజాలక చేసెడు నన్ను నింతగా
నెద పదిలించుకొన్న దిదియెక్కడి పూర్వజన్మవాసనో!
                                                                                           --విశ్వనాథ సత్యనారాయణ